Άλλωστε αυτό που σε εντυπωσιάζει ευνοϊκά στους μοναχούς είναι η ανοχή τους σε ιδέες και στάσεις ζωής και αυτό που το κάνει πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η ανοχή προέρχεται από ανθρώπους που επιλέξανε ελεύθερα την αποχή και τον αποχωρητισμό. Για να επανέρχομαι όμως, λόγω της δυναμικής και αξίας της έκδοσης που μου είχε επιτρέψει την συγκεκριμένη επίσκεψη στη μονή Βατοπεδίου είχα και την ευκαιρία να γνωρίσω και τους δύο πρωταγωνιστές των σημερινών δελτίων ειδήσεων, τον Εφραίμ και τον Αρσένιο. Συγκεκριμένα με τον Αρσένιο είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο περισσότερο μιας και αυτός ήταν ο υπεύθυνος για τις εκδόσεις που συμμετείχε το μοναστήρι.

Εδώ πρέπει να παραδεχτώ ότι ο συγκεκριμένως μοναχός δεν μου έκανε την καλύτερη εντύπωση όχι γιατί είχα καμιά ιδιαίτερη θεολογική διαφωνία μαζί του όσο για την μανία του κάθε λίγο και λιγάκι να μου υπενθυμίζει ότι πριν γίνει μοναχός και βρει την 'αλήθεια' ήταν Μαοϊκός κάτι που μόνο με θλίψη μπορούσε να με πλημμυρίσει και βέβαια απορία για την ανάγκη του επιβεβαίωσης από εμένα γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά την στάση του.

Κάτι άλλο που μου έκανε έντονη εντύπωση και ακόμα και σήμερα το συζητάω με τους φίλους μου αδιάφορα του σκανδάλου που έχει ξεσπάσει εκτός φυσικά από όσα είδα στο μουσείο και φυλάκιο της μονής και η λέξη μοναδικά είναι πολύ μικρή για να περιγράψει την πραγματικότητα, ήταν η άνεση που ένιωσα το τριήμερο που βρέθηκα φιλοξενούμενος του Εφραίμ και του Αρσένιου. Και δεν θα αναφερθώ στο πρωινό ξύπνημα – πρωινό έως βάρβαρο – γιατί αφενός αυτή ήταν η τρίτη μου επίσκεψη στο Άγιο Όρος οπότε ήμουν προετοιμασμένος και ψυχικά και σωματικά, το σωματικά κρατήσετε το αλλά και γιατί όταν πας σε μια κλειστή κοινωνία όπως αυτή του Αγίου Όρους ισχύει ο κανόνας στη Ρώμη συμπεριφέρεσαι σαν Ρωμαίος.

Το σωματικά το τόνισα και είχα τους λόγους μου, μιας και στις προηγούμενες επισκέψεις μου το κελί, το δωμάτιο που σε φιλοξενεί το μοναστήρι, ήταν κρύο και ποτισμένο από την υγρασία, το φαγητό στη καλύτερη περίπτωση φακές και γενικά η διαμονή όπως θα την περίμενες από ένα μοναστήρι στα άκρα του ασκητική. Λοιπόν στη μονή Βατοπεδίου ένιωσα λίγο τουρίστας και το εννοώ! Εδώ πρέπει να τονίσω το μεγάλο αριθμό επισκεπτών τις ίδιες μέρες που βρισκόμουν κι εγώ στη μονή και που όλοι φιλοξενούνταν σε ξεχωριστά δωμάτια. Λοιπόν εγώ έμενα σε ένα δωμάτιο με τέσσερα κρεβάτια, μόνος μου, ένα πεντακάθαρο δωμάτιο παραδοσιακό στιλ που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από διάφορα παραδοσιακά ξενοδοχεία που είχα μείνει κατά καιρούς σε όλη τη βόρειο Ελλάδα και ειδικά στη Μακεδονία μιας και είχε και την ανάλογη μακεδονική διακόσμηση με τα απαραίτητα κεντητά κλινοσκεπάσματα. Περιττό να σας πω ότι η επιπλέον προμήθειες σε ένδυση ειδικά για το βράδυ αποδείχτηκαν μάταιες μιας και η θέρμανση ήταν κάτι παρά πάνω από ικανοποιητική.

Η διατροφή άριστη και το εννοώ, όχι κάτι εξαιρετικό αλλά τη φασολάδα και τη σαλάτα την θυμάμαι ακόμα και ήταν η απόδειξη ότι στο στρατό δεν τρως την καλύτερη φασολάδα και βέβαια αυτό που ήταν πραγματικό νέκταρ ήταν το κρασί και μακάρι να είχα πάρει μερικά μπουκάλια γιατί αυτό το κρασί ήταν καμάρι για τα Ελληνικά κρασιά. Σε γενικές γραμμές κοιμήθηκα και έφαγα πάρα πολύ καλά και βέβαια απόλαυσα την καταπληκτική Αιγαιοπελαγίτικη θέα και βέβαια μην ξεχνάμε το συναίσθημα που νιώθεις όταν έχεις την ευκαιρία να θαυμάσεις όλο το πλούτο της Βυζαντινής ιστορίας.

Αλλά ας επιστρέψουμε στον Αρσένιο. Ο Αρσένιος είχε αυτό που λένε στις μεγάλες επιχειρήσεις το γραφείο γωνία με το μεγάλο παράθυρο. Και μάλιστα ένα γραφείο που πολύ λίγο θύμιζε γραφείο μοναχού αλλά γραφείο επιχειρηματία με ένα υπερσύγχρονο κομπιούτερ που βιάστηκε να εξηγήσει ότι ήταν δωρεά. Στο γραφείο του υπήρχαν μια σειρά από ηλεκτρονικά 'παιχνίδια' και δύο υπερσύγχρονα κινητά τηλέφωνα που πραγματικά με κάναν να ζηλέψω και μετά άρχισαν οι διαπραγματεύσεις. Βλέπετε η μονή Βατοπεδίου ήταν συνεκδότης στο εγχείρημα πράγμα που σήμαινε ότι αντί να πληρωθεί για τη χρήση – φωτογράφιση και έκδοση – της ιστορικής βίβλου θα συμμετείχε στα κέρδη. Ο εκδότης που συνόδευα δεν είχε την φήμη του καλοπροαίρετου χριστιανού, απεναντίας εκδοτικά είχε αποδειχθεί καρχαρίας κυριολεκτικά κατασπαράζοντας την δουλειά ανθρώπων και δημιουργών για ψίχουλα αδιαφορώντας για τις θυσίες και το χρόνο που είχαν δεσμεύσει στο έργο τους.

Ο εν λόγω κύριος λοιπόν είχα απλά μουδιάσει, βλέπετε το ράσο και το παιχνίδι που του είχαν παίξει οι μοναχοί και συγκεκριμένα ο Αρσένιος με την βοήθεια του Εφραίμ ήταν αξιοθαύμαστη και σκάκι ανωτέρου επιπέδου. Την πρώτη μέρα ήταν συνέχεια μαζί με τον Αρσένιο και αν και αριστερός όπως δήλωνε και ο ίδιος όταν είμαστε μόνοι μας, και φοβούμενος ότι θα τρίζουν τα κόκαλα του Λένιν τον κατάφεραν να εξομολογηθεί και φυσικά τον απομόνωσαν τελείως από τους υπόλοιπους της παρέας, μαζί μας ήταν οι υπεύθυνοι έκδοσης, μάρκετινγκ και ο φωτογράφος της εταιρίας. Για μια ολόκληρη μέρα τον βομβάρδισαν με ερωτηματικά και απαντήσεις σε σημείο που την επομένη στον ορθό, στις πέντε το πρωί μόνο γονατιστός μετάνοιες που δεν έκανε πριν κοινωνήσει. Από ότι κατάλαβα ο ίδιος ο Εφραίμ τον εξομολόγησε και στη συνέχεια τον κοινώνησε.

Αλλά ας επιστρέψουμε στη διαπραγμάτευση που δεν έγινε ποτέ γιατί βλέπετε ο κύριος εκδότης είχε μεταμορφωθεί σε νεοφώτιστο και ο Αρσένιος που μικρή ηλικιακή διαφορά είχε από τον εκδότη σε γέροντας με λίγα λόγια του πήρε και τα σώβρακα για ένα αντίδωρο!!! Κυριολεκτώ! Ακόμα απορώ εάν το συγκεκριμένο εκδοτικό εγχείρημα είχε το παραμικρό κέρδος για τον εκδότη.

Σημαντική σημείωση, το μοναστήρι του Βατοπεδίου είναι τόσο καλά εξοπλισμένο ώστε μπορούσε να κάνει άριστη φωτογράφιση της βίβλου στο χώρο της από ειδικευμένους ...μοναχούς και να παράγει έτοιμα slides.

Όταν λοιπόν είδα τη φωτογραφία του Αρσένιου στις εφημερίδες και πριν καλά διαβάσω περισσότερα για το σκάνδαλο ήξερα, ήταν ένοχος! Κατά τα άλλα με τις ευλογίες τους και τον Καραμανλή να έχει πια πιάσει κυριολεκτικά πάτο. Έκανε το ΠΑΣΟΚ και κατά πάσα πιθανότητα όταν θα ξαναέρθει στην εξουσία θα κάνει κι άλλα, αλλά αυτά που έχει κάνει τα τελευταία τρία χρόνια ειδικά η Ν.Δ. είναι ασύλητα και ξεπερνάνε κάθε φαντασία με το ένα σκάνδαλο να σκεπάζει σε βρώμα απλά το επόμενο με τη σαπίλα να έχει σκεπάσει τον πρωθυπουργό για τα καλά. Ένα πρωθυπουργό ανίκανο να αντιδράσει σε οτιδήποτε μια περίοδο που η διεθνής κατάσταση και ειδικά η οικονομική δεν είναι η καλύτερη. Ένα πρωθυπουργό που δικαιολογεί τον τελευταίο καιρό αυτό που χρόνια τώρα κακόβουλα διαδίδεται, ότι κοιμάται όρθιος.